Saturday, January 28, 2012 | اِسَّبِت ٤ ربيع الاول ١٤٣٣ | ۱۳۹۰ شنبه ۸ بهمن
    
 

خێرخوازبوون
به‌ داخه‌وه‌ هه‌ندێ که‌س هێنده‌ به‌خیل و به‌رجاوته‌نگن که‌ ناتوانن به‌خته‌وه‌ری و خۆشی که‌سی‌تر ببینن.

زمانی شیرین، زمانی تاڵ (به‌شی دوهه‌م و کۆتایی)
له‌ قورئانی پیرۆزدا سه‌باره‌ت به‌م بابه‌ته‌ باس ده‌کرێ و ده‌فه‌رمی: له‌گه‌ڵ خه‌ڵک‌دا زمانتان خۆش و جاک بێت.

زمانی شیرین، زمانی تاڵ (به‌شی یه‌که‌م)
جیا له‌وه‌ی که‌ زمانی تاڵ و ناشیرین دژبه‌ری ئایینی پیرۆزی ئیسلامه‌ و ناڕه‌زایه‌تی خوای به‌دواوه‌یه‌ له‌ لایه‌نی کۆمه‌ڵایتی و شه‌ره‌ف و ئابڕووی ئێمه‌وه‌ کاریگه‌ری زۆر خراپ و ناله‌باری هه‌یه‌.
دایک و باوکه‌کان له‌ سه‌ر ئه‌م بابه‌ته‌ هه‌وڵ و ته‌قه‌لای زۆریان نییه و هێنده‌ خۆشه‌ویستی‌یه‌کی بێ‌سنووریان له‌ به‌رامبه‌ر منداڵه‌که‌یان‌دا هه‌یه‌ که‌ حازر نین به‌ هیچ شێوازێک هه‌ڵه‌کانی ڕاست بکه‌نه‌وه‌

له‌ کاتی گفت و قسه‌کردن‌دا ئه‌وپه‌ڕی ڕێزی خۆمان‌ دابنین بۆ ئه‌و که‌سه‌ وا گوێ له‌ قسه‌ی ئیمه‌ ده‌گرێت

بده‌ین به‌ شیوه‌یه‌ک ژیان و هه‌ڵس‌وکه‌وت بکه‌ین که‌ به‌رده‌وام له‌ هه‌موو لایه‌نه‌کانی ژیانمان‌دا ئه‌دبی ئێمه‌ و ئه‌خلاقی جاکه‌ی ئیمه‌ هه‌ست بکرێت.



حه دیسی ڕووناکی
.

وێنه ی ڕۆژ
.

 
بنه‌ماڵه ‌و ژيان
چاند و كۆمه‌ڵ